Öyle bir hicret ki arkana bakmak, yalancı kılar seni.
Tüm yeryüzü rengini kaybetse, bakışların ile yenilenmeli en baştan kâinat.
Kalbin ve içindekiler, ağrının eşiğidir ama aynı zamanda var kılar seni.
Kırılsa da elin, kolun, kanadın; bilmelisin yok başka hayat.
Gözyaşınla kökünü sulamak ve büyümek değil kimsenin harcı.
Sen çaresiz hissetsen de göğe baktığını biliyor yaratan.
Sür yüreğine hidayetten, sükunetten, sığınmaktan olan harcı.
Bak, bahar gelecek yeniden mübarek arştan
Kalbinde yoklayıp da bulmamak ne mümkün o elleri
Umudun rengi yeşilse sen koskoca bir orman taşı gözlerinde
Yürüdüğün yol, büyüttüğün yol olsun
Defterinin manalı bir hamd ile kapanmasıdır maharetin incesi
Bir Hâcer ol mesela, taşı teslimiyet tohumunu ruhunun derinliklerinde
Attığın adımlar o tohuma bir cemre olsun, büyüsün alev alev
Öyle bir sefere ram kıl ki kendini, sen gömülsen de senden fışkıranlar ihya etsin çölleri
Ve haykır bağrını çatlatırcasına, söyle şehadet bu değilse nedir?
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk düşünceyi siz paylaşın.